Share

Tłum. Forum Od-nowa: Ustawa o postępowaniu administracyjnym 1986

(włącznie z kolejnymi nowelizacjami)

Zakres

Artykuł 1

Ustawa stosuje się do załatwiania spraw przez organy administracyjne i rozpatrywania spraw administracyjnych przez sądy. Postanowienia Artykułów 4-6 stosują się również do innych rodzajów działalności administracyjnej w obrębie tych organów. Artykuł 22a zawiera postanowienia dotyczące odwołań i wymóg prawa do odwołania się do Administracyjnego Sądu Odwoławczego.

Ustawa (1998: 386)

Artykuł 2

Artykuły 31-33 określają ograniczenia w zakresie ustawy w odniesieniu do działalności określonych organów.

Artykuł 3

Jeżeli dana ustawa lub rozporządzenie zawiera postanowienie, które jest niezgodne z niniejszą ustawą, postanowienie to ma pierwszeństwo.

Postanowienia dotyczące odwołań w tej ustawie powinny jednak mieć zawsze zastosowanie, jeżeli jest to niezbędne do zapewnienia prawa każdego do uczciwego procesu przy określaniu jego praw i obowiązków obywatelskich, ustanowionych w Artykule 6.1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności.

Ustawa (2006:306)

Obowiązki obsługowe organów

Artykuł 4

Każdy organ powinien zapewnić wszystkim osobom informacje, wskazówki, porady i tego typu pomoc w sprawach wchodzących w zakres jej zadań. Pomoc powinna zostać przekazana w stopniu uznanym za odpowiedni w odniesieniu do charakteru sprawy, potrzeb konkretnej osoby i działalności danego organu.

Na zapytania ludzi powinno się odpowiadać się tak szybko, jak to możliwe.

Jeżeli ktoś przez pomyłkę zwraca się do niewłaściwego organu, organ powinien wyprowadzić go z błędu.

Artykuł 5

Organy powinny przyjmować wizyty i odbierać telefony od ludzi. Jeżeli zdecydowano o konkretnym czasie przeznaczonym na te czynności, ogół powinien zostać o tym powiadomiony we właściwy sposób.

Organy powinny również zapewnić ludziom możliwość kontaktu ze sobą przy pomocy telefaksu lub poczty elektronicznej oraz odpowiadania w ten sam sposób.

Organy są otwarte przynajmniej przez dwie godziny każdego dnia roboczego, od poniedziałku do piątku, aby móc odbierać i rejestrować dokumenty urzędowe oraz móc przyjmować żądania wystawienia dokumentów urzędowych, które są w ich posiadaniu. Jednakże nie ma to zastosowania do takich dni, jak Noc Świętojańska, Święta Bożego Narodzenia lub Nowy Rok.

Ustawa (2003:246)

Współpraca pomiędzy organami

Artykuł 6

Każdy organ powinien pomagać innemu w ramach swojej własnej działalności.

Ogólne wymogi odnośnie załatwiania spraw

Artykuł 7

Każda sprawa, w której stroną jest konkretna osoba, powinna być załatwiana tak prosto, szybko i oszczędnie, jak to możliwe, bez narażania bezpieczeństwa prawnego. Jeżeli zachodzi taka potrzeba organ powinien korzystać przy załatwianiu spraw z możliwości pozyskiwania informacji i opinii od innych organów. Organ powinien dążyć do wyrażania siebie w łatwo zrozumiały sposób. Organ powinien również przy pomocy innych środków sprawić, aby dla ludzi, z którymi ma do czynienia, sprawy były proste.

Tłumacz

Artykuł 8

Kiedy organ ma do czynienia z kimś, kto nie posługuje się językiem szwedzkim lub ma istotne uszkodzenie słuchu czy mowy, powinna zapewnić tłumacza, jeżeli jest to konieczne.

Przedstawiciel i adwokat

Artykuł 9

Każdy będący stroną w sprawie może skorzystać z usług przedstawiciela lub adwokata.

Jednakże, strona która korzysta z usług przedstawiciela powinna wziąć osobisty udział w sprawie, jeżeli organ tego zażąda.

Jeżeli przedstawiciel lub adwokat wykazuje brak kompetencji, niewiedzę lub jest w jakiś inny sposób nieodpowiedni, organ może odrzucić go jako przedstawiciela lub adwokata w sprawie.

Od decyzji organu o odrzuceniu przedstawiciela lub adwokata można odwołać się oddzielnie, a następnie przy pomocy tego samego postępowania, mającego zastosowanie do decyzji, poprzez którą podejmuje ona ustalenia w sprawie.

Składanie dokumentów

Artykuł 10

Dokument uznaje się za otrzymany przez organ w terminie, kiedy on sam lub powiadomienie o zapłaconej z góry przesyłce, w której się znajduje, zostało dostarczone organu lub przyjęte przez właściwego urzędnika organu. Jeżeli organ jest powiadamiany oddzielenie, że telegram do niego doszedł do urzędu telegraficznego, powinien on zostać uznany za otrzymany, kiedy powiadomienie dotrze do właściwego urzędnika organu.

Jeżeli można założyć, że dokument lub powiadomienie o jego wpływie zostało dostarczone w określonym dniu do siedziby organu lub zostawione dla organu w urzędzie pocztowym, powinno być uznane za otrzymane w tym terminie, zakładając, że dotarło do właściwego urzędnika organu bezpośrednio w następnym dniu roboczym.

Telegram lub inny dokument niepodpisany powinien, jeżeli tak zażąda organ, zostać potwierdzony przez własnoręczny podpis nadawcy.

Ustawa (1993:611)

Wykluczenie

Artykuł 11

Osoba obarczona załatwianiem sprawy jest wykluczona:

  1. jeżeli sprawa dotyczy jej lub jej małżonka, rodziców, dzieci, braci, sióstr czy kogoś innego blisko z nią powiązanego lub jeżeli ona lub ktoś blisko z nią spokrewniony może oczekiwać nadzwyczajnej korzyści lub szkody w wyniku sprawy,
  2. jeżeli ona lub blisko powiązana z nią osoba jest prawnym przedstawicielem kogoś, kogo dotyczy sprawa lub kogokolwiek, kto może oczekiwać nadzwyczajnej korzyści lub szkody w wyniku sprawy,
  3. jeżeli sprawa została wniesiona przez organ poprzez odwołanie lub podporządkowanie się decyzji innego organu lub z powodu nadzorowania innego organu, a wzięła udział wcześniej pod auspicjami podporządkowanego organu w ostatecznym załatwieniu sprawy dotyczącej tej samej kwestii materialnej,
  4. jeżeli, w odniesieniu do kwestii materialnej, służyła komuś jako przedstawiciel lub pomagała mu za wynagrodzeniem, lub
  5. jeżeli jest jakaś inna szczególna okoliczność, która może podkopywać zaufanie do jej bezstronności w tej sprawie.

Wykluczenie może zostać pominięte, jeżeli kwestia bezstronności jest w sposób oczywisty nieistotna.

Artykuł 12

Osoba wykluczona nie może załatwiać sprawy. Może jednak podjąć działania, które nie mogą być podjęte przez kogoś innego, bez uciążliwej zwłoki.

Każdy, kto zna jakąkolwiek okoliczność, która może stanowić o jego wykluczeniu, jest zobowiązany do ujawnienia jej z własnej inicjatywy.

Jeżeli podniesiona została kwestia wykluczenia, a osoba, której ona dotyczy nie została zastąpiona, organ powinna zdecydować o kwestii wykluczenia tak szybko, jak to możliwe. Kwestionowana osoba nie może wziąć udziału w rozpatrzeniu swojego wykluczenia, chyba że organ nie będzie kompetentny do działania bez niej, a nie ma nikogo dostępnego, kto mógłby ją zastąpić bez uciążliwej zwłoki.

Od decyzji dotyczącej kwestii wykluczenia można odwołać się tylko w powiązaniu z odwołaniem od decyzji, poprzez którą organ rozpatruje sprawę.

Zasięgnięcie opinii

Artykuł 13

Organ, który zwraca się do innego organu o wyrażenie opinii w danej kwestii powinien wcześniej uważnie rozważyć, czy taki krok jest niezbędny. W przypadku, gdy konieczne jest uzyskanie opinii z kilku źródeł, zwrócenie się o nie powinno nastąpić równolegle, chyba że są szczególne powody do uczynienia czegoś innego.

Jeżeli nie jest to zbyteczne, organ powinien określić w wystąpieniu, w jakim względzie i w jakim terminie opinie są wymagane.

Postępowanie ustne

Artykuł 14

Każdy wnioskujący, odwołujący się lub inna strona, która pragnie złożyć ustne oświadczenie w sprawie dotyczącej wykonywania władzy publicznej w stosunku do kogoś, powinien otrzymać taką możliwość, zakładając, że pozwala na to postęp prac.

W innych przypadkach, organ decyduje, czy postępowanie ma być ustne. Organ powinien szczególnie zwrócić uwagę na fakt, że postępowanie ustne może umożliwić danej osobie poradzenie sobie ze sprawą.

Zapisywanie informacji

Artykuł 15

Informacja, jaką organ uzyskuje w inny sposób niż za pośrednictwem dokumentu i która może mieć znaczenie dla wyniku sprawy, powinna zostać zapisana przez organ, o ile sprawa dotyczy wykonywania władzy publicznej w stosunku do kogoś.

Prawo stron do otrzymywania informacji

Artykuł 16

Każdy wnioskujący, odwołujący się lub inna strona jest uprawniony do dostępu do materiału, który został wniesiony do sprawy, zakładając, że sprawa dotyczy wykonywania władzy publicznej w stosunku do kogoś. Prawo dostępu do informacji stosuje się z ograniczeniami określonymi przez Rozdział 14, Artykuł 5 Ustawy o Poufności (1980:100).

Artykuł 17

Żadna sprawa nie może być rozpatrywana bez poinformowania wnioskującego, odwołującego się lub innej strony o jakiejkolwiek informacji wniesionej do sprawy przez kogoś innego niż on sam oraz bez zapewnienia możliwości odpowiedzi na nią, zakładając, że sprawa dotyczy wykonywania władzy publicznej w stosunku do kogoś. Organ może jednak podjąć decyzję w danej sprawie bez przestrzegania tego postanowienia:

  1. jeżeli decyzja nie jest niekorzystna dla strony, jeżeli informacja nie ma znaczenia lub jeżeli takie środki z jakiegoś innego powodu są w oczywisty sposób niepotrzebne,
  2. jeżeli sprawa dotyczy mianowania na urząd publiczny, przyjęcia do nieobowiązkowego systemu szkolnictwa, wydawania dyplomów lub stopni, przyznawania dotacji badawczych lub spraw porównywalnych, zakładając że przy odwołaniu sprawa nie dotyczy rozpatrywania przez wyższą instancję,
  3. jeżeli może istnieć obawa, że wykonanie decyzji w danej sprawie byłoby w przeciwnym wypadku w znacznym stopniu utrudnione,
  4. jeżeli rozpatrzenie nie może zostać odłożone w czasie.

Organ decyduje, czy powiadomienie powinno zostać dokonane ustnie, listem zwykłym, przy pomocy usługi lub w jakiś inny sposób.

Obowiązek powiadomienia stosuje się z ograniczeniami określonymi przez Rozdział 14, Artykuł 5 Ustawy o Poufności (1980:100).

Głosowanie

Artykuł 18

Kiedy kilka osób musi podjąć wspólnie decyzję i nie może osiągnąć zgody, przewodniczący przedstawia inne propozycje decyzji niż te, które zostały przedłożone. Każda propozycja jest przedstawiana w taki sposób, że można udzielić na nią odpowiedzi albo „tak”, albo „nie”. Po udzieleniu odpowiedzi na propozycje przez uczestników rozpatrywania sprawy, przewodniczący oznajmia, co, zgodnie z jego opinią, zostało postanowione. To powinna być decyzja, zakładając, że nie zażądano ponownego głosowania.

Jeżeli zażądano ponownego głosowania, powinno być ono jawne. Jeżeli są więcej niż dwie propozycje, najpierw powinno się wybrać, która propozycja ma być przeciwstawiona tej, którą przewodniczący uznał za zdecydowaną. O wyniku decyduje większość bezwzględna. W przypadku równej liczby głosów, rozstrzyga głos przewodniczącego.

W sprawach dotyczących wykonywania władzy publicznej w stosunku do kogoś, każda osoba, która uczestniczy w ostatecznym załatwianiu sprawy jest również zobowiązana do udziału w rozpatrzeniu. Jednakże, nikt nie jest uprawniony do głosowania na więcej niż jedną propozycję.

Przewodniczący jest zawsze zobowiązany do głosowania, jeżeli jest to niezbędne dla kworum.

Zdania odrębne

Artykuł 19

Jeżeli decyzja jest podejmowana wspólnie przez kilka osób, uczestnik podczas jej rozpatrywania może uczynić wobec niej zastrzeżenie poprzez zgłoszenie zdania odrębnego. Osoba, która tego nie zrobi, uznawana jest za wspierającą decyzję.

Osoba, która była sprawozdawcą w danej sprawie i inni urzędnicy, którzy pomagali w ostatecznym jej załatwieniu, bez uczestnictwa w podjęciu decyzji, mają prawo do zgłoszenia zdania odrębnego.

Odrębne zdania powinny być odnotowane zanim decyzja zostanie przekazana lub ogłoszona w jakiś inny sposób. Jeżeli decyzja nie powinna być ogłoszona, powiadomienie powinno nastąpić najpóźniej wtedy, gdy nadawana jest jej ostateczna forma poprzez zapisanie w protokole lub w inny podobny sposób.

Podawanie uzasadnienia decyzji

Artykuł 20

Decyzja, za pomocą której sprawa jest rozpatrywana przez organ, powinna zawierać uzasadnienie, które potwierdza wynik, jeżeli sprawa dotyczy wykonywania władzy publicznej w stosunku do kogoś. Uzasadnienie decyzji może jednak zostać pominięte w całości lub w części:

  1. jeżeli decyzja nie jest niekorzystna dla żadnej ze stron lub jeżeli jest inny powód dla którego oczywistym jest brak potrzeby podawania uzasadnienia.
  2. jeżeli decyzja dotyczy mianowania na urząd publiczny, przyjęcia do nieobowiązkowego systemu szkolnictwa, wydawania dyplomów lub stopni, przyznawania dotacji badawczych lub spraw porównywalnych,
  3. jeżeli jest to konieczne ze względu na bezpieczeństwo narodowe, ochronę interesów prywatnych lub ekonomicznych lub innej porównywalnej okoliczności,
  4. jeżeli sprawa jest na tyle pilna, że nie ma czasu na sformułowanie uzasadnienia decyzji lub
  5. jeżeli sprawa dotyczy wydania regulacji zgodnie z Rozdziałem 8 Instrumentu Władzy, zakładając, że przy odwołaniu sprawa nie dotyczy rozpatrywania przez wyższą instancję.

Jeżeli uzasadnienie decyzji nie jest podane w niej samej, organ powinien, jeżeli jest to możliwe, na żądanie strony przedstawić uzasadnienie później.

Powiadomienie o decyzjach

Artykuł 21

Każdy wnioskujący, odwołujący się lub inna strona powinien być poinformowany o treści decyzji, za pomocą której sprawa jest rozpatrywana przez organ, jeżeli odnosi się ona do wykonywania władzy publicznej w stosunku do kogoś. Jednakże strona nie musi być powiadamiana, jeżeli w oczywisty sposób nie jest to konieczne.

Kiedy decyzja wpływa na stronę w niekorzystny sposób i można się od niej odwołać, strona powinna być poinformowana o sposobie odwołania. Powinna również zostać w tym samym czasie poinformowana o odrębnych zdaniach na podstawie Artykułu 19 lub takich, które zostały zgłoszone na podstawie specjalnych postanowień.

Organ decyduje, czy powiadomienie powinno zostać dokonane ustnie, listem zwykłym, przy pomocy usługi lub w jakiś inny sposób. Powiadomienie powinno być jednak zawsze pisemne, jeżeli strona tego zażąda.

Ten Artykuł powinien mieć również zastosowanie, kiedy ktoś inny, będący uprawniony do odwołania się od decyzji, zażąda w nią wglądu.

Odwołania

Artykuł 22

Osoba, której dotyczy decyzja, może się od niej odwołać, zakładając, że decyzja oddziałuje na nią niekorzystnie i jest przedmiotem odwołania.

Artykuł 22a

Od decyzji odwołać się można do ogólnego sądu administracyjnego. Jednak nie ma to zastosowania przy decyzjach w sprawach o zatrudnienie i tych do których odsyła Artykuł 20, paragraf pierwszy, pozycja 5.

Jeżeli odwołanie odbyło się na podstawie paragrafu pierwszego, prawo do odwołania wymagane jest dla odwołań do ogólnego sądu administracyjnego.

Jak określa Artykuł 3, specjalne postanowienia dotyczące odwołań i zakazu odwołań stosuje się zamiast postanowień paragrafów pierwszego i drugiego.

Ustawa (2006:306)

Jak odwołać się od decyzji

Artykuł 23

Odwołanie od decyzji powinno być w formie pisemnej. W swoim wniosku odwołujący się powinien wskazać, od której decyzji się odwołuje i jakiej zmiany tej decyzji pragnie.

Odwołanie powinno zostać dostarczony temu organowi, która podjął decyzję. Musi się to stać w ciągu trzech tygodni od terminu, w którym odwołujący został powiadomiony o decyzji. Jeżeli odwołujący się jest stroną reprezentującą społeczeństwo i od decyzji następuje do sądu administracyjnego hrabstwa lub administracyjnego sądu odwoławczego, musi ono być dostarczone w ciągu trzech tygodni od daty, w której decyzja została podjęta.

Okres na odwołanie od decyzji dotyczących postanowień, do których odnosi się Rozdział 8 Instrumentu Władzy i które nie będą załatwiane, jest liczony od daty, w której decyzja została ogłoszona. Jeżeli decyzja została ogłoszona więcej niż raz, okres liczony jest od daty ostatniego przewidzianego ogłoszenia.

Ustawa (1998:386)

Artykuł 24

Organ, który podjął decyzję, rozpatruje, czy wniosek o odwołanie wpłynął na czas. Jeżeli jest spóźniony, władza powinna ostatecznie go odrzucić, chyba że paragraf drugi i trzeci stanowią inaczej.

Odwołanie nie może zostać ostatecznie odrzucone, jeżeli opóźnienie jest spowodowane przez błędne powiadomienie przez organ odwołującego się, co do sposobu odwołania.

Nie powinno być również odwołanie ostatecznie odrzucone, jeżeli dotarło do organu, który powinien je rozpatrzyć, w ramach terminu odwołania. W tym przypadku organ powinien wysłać wniosek do tego organu, który podjął decyzję, równocześnie powiadamiając o dacie jego wpływu wyższą instancję.

Artykuł 25

Jeżeli odwołanie nie jest ostatecznie odrzucone zgodnie z Artykułem 24, organ który podjął decyzję powinien wysłać ją oraz inne dokumenty dotyczące danej sprawy do tego organu, który będzie rozpatrywać odwołanie.

Poprawianie błędów drukarskich i podobne

Artykuł 26

Decyzja, która zawiera oczywisty błąd pisarski, obliczeniowy lub jakiekolwiek inne podobne przeoczenie organu lub czyjeś inne, może być poprawiona przez organ podejmujący decyzję. Zanim dokonana zostanie poprawka, organ powinien umożliwić stronom wypowiedzenie się w tej kwestii, zakładając, że sprawa dotyczy wykonywania władzy publicznej w stosunku do kogoś i że skorzystanie z tego środka nie jest zbyteczne.

Ustawa (1990:456)

Ponowne rozpatrzenie decyzji

Artykuł 27

Kiedy organ ze względu na nowe okoliczności lub z innych powodów stwierdzi, że decyzja, którą podjął w pierwszej instancji jest w oczywisty sposób błędna, powinien ją poprawić, zakładając, że może to nastąpić szybko i prosto oraz bez szkody dla żadnej strony prywatnej. Ten obowiązek stosuje się również do decyzji, od której złożono odwołanie, chyba że odwołujący się zażąda, aby zawiesić decyzję do czasu innego nakazu (wstrzymanie).

Ten obowiązek nie powinien mieć zastosowania, jeżeli organ przesłał dokumenty sprawy do wyższej instancji lub jeżeli są inne szczególne powody przeciw zmianie decyzji.

Artykuł 28

Odwołanie od decyzji organu wygaśnie, jeżeli organ sam zmieni decyzję zgodnie z żądaniem odwołującego się. W takim przypadku nie powinny stosować się Artykuły 24 i 25.

Jeżeli organ zmieni decyzję w inny sposób, niż żądał tego odwołujący się, odwołanie powinno być uznane za uwzględniające nową decyzję, chyba że ma mieć miejsce ostateczne odrzucenie zgodnie z Artykułem 24.

Wstrzymanie

Artykuł 29

Organ, który musi rozpatrzyć odwołanie od decyzji, może postanowić, że decyzja, od której następuje odwołanie może zostać zawieszona do czasu innego nakazu.

Odwołanie od decyzji o ostatecznym odrzuceniu

Artykuł 30

Kiedy wniosek o odwołanie został ostatecznie odrzucony, ponieważ wpłynął za późno, od decyzji o ostatecznym odrzuceniu można złożyć odwołanie przy pomocy tego samego postępowania, jakie określono dla decyzji w kwestii materialnej. Jeżeli decyzja o ostatecznym odrzuceniu odwołania została rozpatrzona przez wyższą instancję, od decyzji wyższej instancji nie można się odwołać.

Ustawa (1986:1196)

Określone ograniczenia dotyczące zakresu tej ustawy

Artykuł 31

Postanowienia Artykułów 13-30 nie stosuje się do tych spraw przed organami gmin i samorządów hrabstw, gdzie decyzje są przedmiotem odwołania na podstawie Rozdziału 10 Ustawy o Samorządzie Terytorialnym (1991:900). Postanowienia również nie stosują się do spraw przed stowarzyszeniami do spraw koordynacji, zgodnie z Artykułem 4 Ustawy (2003:12010) o finansowej koordynacji działań rehabilitacyjnych.

Ustawa (2005:330)

Artykuł 32

Postanowienia Artykułów 8-30 nie stosuje się do działalności wykonawczej Szwedzkiego Organu Egzekucyjnego, jak również do działalności władz policyjnych, oskarżycieli publicznych, Szwedzkiej Agencji Podatkowej, Szwedzkiej Służby Celnej lub Straży Przybrzeżnej w odniesieniu do zapobiegania przestępstwom.

Ustawa (2006:703)

Artykuł 33

W odniesieniu do spraw w pierwszej instancji dotyczących usług zdrowotnych i medycznych, Artykuły 14-30 stosuje się jedynie, jeżeli od decyzji organu można odwołać się w sposób inny, niż określony w Artykule 31.

Share

Dodatkowe informacje