Share

Tłum Forum Od-nowa: Ustawa o programie wstępnym i szkoleniu z języka norweskiego dla nowo przybyłych imigrantów (Ustawa wstępna)

ZAWARTOŚĆ

Ustawa o programie wstępnym i szkoleniu z języka norweskiego dla nowo przybyłych imigrantów (Ustawa wstępna)

Rozdział 1. Przepisy ogólne

Artykuł 1. Cel ustawy

Rozdział 2. Program wstępny

Artykuł 2. Prawo i obowiązek uczestniczenia w programie wstępnym

Artykuł 3. Odpowiedzialność gmin za programy wstępne

Artykuł 4. Program wstępny

Artykuł 5. Czas trwania programu

Artykuł 6. Plan dostosowany indywidualnie

Artykuł 7. Zatrzymanie programu wstępnego ze względu na okoliczności dotyczące jednostki

Rozdział 3. Świadczenie wstępne

Artykuł 8. Prawo do świadczenia wstępnego

Artykuł 9. Obliczenie świadczenia

Artykuł 10. Nieobecność

Artykuł 11. Fundusze własne

Artykuł 12. Koordynacja z innymi świadczeniami publicznymi

Artykuł 13. Wypłata

Artykuł 14. Potrącenie z przyszłych wypłat

Artykuł 15. Błędne informacje

Artykuł 16. Zwrot świadczeń z Narodowego Ubezpieczenia

Rozdział 4. Szkolenie z języka norweskiego i nauk społecznych

Artykuł 17. Prawo i obowiązek uczestniczenia w szkoleniu z języka norweskiego i nauk społecznych

Artykuł 18. Odpowiedzialność gminy za szkolenie z języka norweskiego i nauk społecznych

Artykuł 19. Świadczenie szkolenia z języka norweskiego i nauk społecznych

Artykuł 20. Rozporządzenie

Rozdział 5. Reguły proceduralne itp.

Artykuł 21. Związek z ustawą o administracji publicznej

Artykuł 22. Odwołanie

Artykuł 23. Uzyskanie informacji

Artykuł 24. Obowiązek przekazania informacji służbie opieki nad dziećmi

Rozdział 6. Postanowienia końcowe

Artykuł 25. Wejście w życie

Artykuł 26. Zmiany innych ustaw


Ustawa o programie wstępnym i szkoleniu z języka norweskiego dla nowo przybyłych imigrantów (Ustawa wstępna)

Tytuł ustawy zmieniony ustawą z dnia 11 marca 2005r. nr 13 (obowiązuje od dnia 1 września 2005r. zgodnie z dekretem z dnia 11 marca 2005r. nr 228)

Rozdział 1. Przepisy ogólne

Nagłówek zmieniony ustawą z dnia 11 marca 2005r. nr 13 (obowiązuje od dnia 1 września 2005r. zgodnie z dekretem z dnia 11 marca 2005r. nr 228).

Artykuł 1. Cel ustawy

Celem ustawy jest zwiększenie możliwości uczestnictwa nowo przybyłych imigrantów w życiu zawodowym i społecznym oraz zwiększenie ich niezależności finansowej.

Rozdział 2. Program wstępny

Nagłówek zmieniony ustawą z dnia 11 marca 2005r. nr 13 (obowiązuje od dnia 1 września 2005r. zgodnie z dekretem z dnia 11 marca 2005r. nr 228).

Artykuł 2. Prawo i obowiązek uczestniczenia w programie wstępnym

Prawo i obowiązek uczestniczenia w programie wstępnym stosuje się do nowo przybyłych cudzoziemców w wieku pomiędzy 18 a 55 rokiem życia, którzy potrzebują uzyskać podstawowe kwalifikacje i którym przyznano:

  1. azyl, por. artykuły 17 i 18 ustawy o imigracji,

  2. pozwolenie na zamieszkanie lub pozwolenie na pracę po otrzymaniu zezwolenia na wjazd do kraju jako uchodźcy, por. artykuł 22, ustęp czwarty ustawy o imigracji,

  3. odnawialne pozwolenie na zamieszkanie lub pozwolenie zgodnie z artykułem 8, ustęp drugi ustawy o imigracji na podstawie wniosku o azyl lub ochronę zbiorową w sytuacji masowego exodusu, por. artykuł 8a ustawy o imigracji, lub

  4. pozwolenie na zamieszkanie lub pozwolenie na pracę jako członkom rodzin osób, o których mowa w (a), (b) i (c), por. artykuły 9 i 8, ustęp drugi ustawy o imigracji. Warunkiem zostania objętym tym przepisem jest, że osoby, o których mowa w (a), (b) i (c), nie były mieszkańcami gminy przez więcej niż pięć lat przed złożeniem wniosku o ponowne połączenie rodziny.

Prawo i obowiązek uczestnictwa w programie wstępnym stosuje się tylko do osób, które są mieszkańcami gminy na mocy specjalnego porozumienia pomiędzy władzami imigracyjnymi i gminą. Wymogu odrębnego porozumienia nie stosuje się do osób, o których mowa w artykule 2, ustęp pierwszy, (d).

Jako nowo przybyła definiowana jest osoba, która jest mieszkańcem gminy przez mniej niż dwa lata przed podjęciem decyzji administracyjnej dotyczącej uczestnictwa w programie wstępnym.

Obywatele krajów nordyckich i cudzoziemcy objęci Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym (porozumienie o EOG) nie są objęci niniejszym artykułem.

Zmieniony ustawami z dnia 2 lipca 2004r. nr 65 (obowiązuje od dnia 1 września 2004r.), z dnia 7 stycznia 2005r. nr 3 (obowiązuje od dnia 7 stycznia 2005r. zgodnie z dekretem z dnia 7 stycznia 2005r. nr 4), z dnia 11 marca 2005r. nr 13 (obowiązuje od dnia 1 września 2005r. zgodnie z dekretem z dnia 11 marca 2005r. nr 228).

Artykuł 3. Odpowiedzialność gmin za programy wstępne

Gminy powinny zapewnić programy wprowadzające zgodnie z niniejszym rozdziałem dla nowo przybyłych imigrantów, którzy są mieszkańcami gminy.

Możliwie jak najszybciej, ale nie później niż w ciągu trzech miesięcy po osiedleniu się osoby w gminie lub po przedstawieniu jej wymogu uczestnictwa, gmina powinna zapewnić program wstępny dla każdej osoby objętej artykułem 2. Ten obowiązek gminy nie ma zastosowania do osób, które przerwały lub odmówiły uczestnictwa w programie wstępnym.

Gmina może zaoferować program wstępny nowo przybyłemu cudzoziemcowi z pozwoleniem na zamieszkanie lub pozwoleniem na pobyt, zgodnie z artykułami 9 i 8, ustęp drugi, ustawy o imigracji, który jest członkiem rodziny osób innych niż te, o których mowa w artykule 2; nowo przybyłym cudzoziemcom powyżej 55 roku życia na podstawie miejsca zamieszkania, o którym mowa w artykule 2, ustęp pierwszy; oraz takim nowo przybyłym cudzoziemcom, o których mowa w artykule 2, a którzy są mieszkańcami gminy bez specjalnego porozumienia pomiędzy władzami imigracyjnym a tą gminą.

Ministerstwo może wydać dalsze wskazówki dotyczące odpowiedzialności gminy.

Zmieniony ustawami z dnia 2 lipca 2004r. nr 65 (obowiązuje od dnia 1 września 2004r.), z dnia 7 stycznia 2005r. nr 3 (obowiązuje od dnia 7 stycznia 2005r. zgodnie z dekretem z dnia 7 stycznia 2005r. nr 4), z dnia 11 marca 2005r. nr 13 (obowiązuje od dnia 1 września 2005r. zgodnie z dekretem z dnia 11 marca 2005r. nr 228).

Artykuł 4. Program wstępny

Program powinien być przeznaczony dla osób, które potrzebują uzyskać podstawowe kwalifikacje. Program wstępny ma na celu:

  1. dostarczenie podstawowych umiejętności językowych w norweskim,

  2. dostarczenie podstawowego wglądu w norweskie stosunki społeczne,

  3. przygotowanie do udziału w życiu zawodowym.

Program powinien trwać przez cały rok w pełnym wymiarze.

Program powinien obejmować co najmniej:

  1. szkolenie z języka norweskiego,

  2. nauki społeczne,

  3. działania, które przygotują uczestnika do dalszej edukacji i dostępu do życia zawodowego.

Po zakończeniu lub przerwaniu programu, wydaje się zaświadczenie o uczestnictwie.

Zmieniony ustawą z dnia 11 marca 2005r. nr 13 (obowiązuje od dnia 1 stycznia 2005r. zgodnie z dekretem z dnia 11 marca 2005r. nr 288).

Artykuł 5. Czas trwania programu

Program może trwać do dwóch lat, z dodatkowymi okresami w wypadku usprawiedliwionej nieobecności. Jeżeli są ku temu powody, program może trwać do trzech lat.

Artykuł 6. Plan dostosowany indywidualnie

Plan dostosowany indywidualnie powinien zostać sporządzony dla każdej osoby, która uczestniczy w programie wstępnym. Powinien zostać zaprojektowany w oparciu o rozpoznane potrzeby szkoleniowe osoby, której dotyczy plan oraz działania mogące być przydatnymi dla tej osoby.

Plan powinien określać co najmniej daty jego rozpoczęcia oraz różne fazy programu i działań w programie.

Plan powinien być przygotowany w porozumieniu z osobą, której dotyczy.

Plan powinien być poddawany ponownej ocenie w regularnych odstępach czasu oraz w przypadku znaczących zmian w sytuacji życiowej osoby, której dotyczy.

Artykuł 7. Zatrzymanie programu wstępnego ze względu na okoliczności dotyczące jednostki

Gmina może zatrzymać program w przypadku jakiejkolwiek osoby, jeśli okoliczności, takie jak zaoferowanie uczestnikowi odpowiedniej pracy, dostarczają obiektywnych podstaw do uczynienia tego.

Rozdział 3. Świadczenie wstępne

Tytuł zmieniony ustawą z dnia 11 marca 2005r. nr 13 (obowiązuje od dnia 1 września 2005r. zgodnie z dekretem z dnia 11 marca 2005r. nr 228)

Artykuł 8. Prawo do świadczenia wstępnego

W czasie, kiedy osoba uczestniczy w programie, o którym mowa w artykule 4, osoba ta jest uprawniona do świadczenia wstępnego.

Za uczestnictwo w programie, świadczenie roczne jest równe dwukrotności kwoty bazowej z Narodowego Ubezpieczenia.

Uczestnicy poniżej 25 roku życia otrzymują 2/3 świadczenia.

Zmieniony ustawą z dnia 11 marca 2005r. nr 13 (obowiązuje od dnia 1 stycznia 2005r. zgodnie z dekretem z dnia 11 marca 2005r. nr 288).

Artykuł 9. Obliczenie świadczenia

Świadczenie za miesiąc wynosi 1/12 świadczenia rocznego. Świadczenie za dzień wynosi 1/30 świadczenia miesięcznego. Świadczenie za godzinę to 1/1850 zasiłku rocznego.

Artykuł 10. Nieobecność

W przypadku nieobecności nie spowodowanej chorobą lub inną przymuszającą przyczyną życiową, na które nie udzielono zgody, świadczenie powinno zostać odpowiednio zmniejszone, por. artykuł 9. Ministerstwo ustali w drodze rozporządzenia zasady dotyczące nieobecności i urlopu.

Artykuł 11. Fundusze własne

Świadczenie nie powinno zostać zmniejszone ze względu na jakiekolwiek dochody z działalności własnej biorcy lub innych osób lub dochody czerpane z majątku. Świadczenie nie powinno być również zmniejszone z powodu jakiegokolwiek wsparcia otrzymanego na dziecko.

W takim stopniu, w jaki płatna praca jest częścią programu, świadczenie powinno zostać odpowiednio zmniejszone za czas takiej pracy.

Artykuł 12. Koordynacja z innymi świadczeniami publicznymi

Świadczenie powinno zostać zmniejszone w takim zakresie, w jakim dana osoba jest uprawniona do dziennych świadczeń pieniężnych w trakcie bezrobocia, świadczenia chorobowego, świadczenia macierzyńskiego lub świadczenia rehabilitacyjnego i uzyskała prawo do tych świadczeń przed rozpoczęciem uczestnictwa w programie wstępnym. Zasiłek powinien zostać zmniejszony odpowiednio o każdą kwotę renty inwalidzkiej lub świadczeń w trakcie zajęć rehabilitacyjnych otrzymanych przez daną osobę.

Jeżeli, jako część programu wstępnego, dana osoba uczestniczy w szkoleniu, które uprawnia ją do świadczenia na utrzymanie z Publicznej Służby Zatrudnienia, takie świadczenie przypada gminie.

Jeżeli dana osoba otrzymuje świadczenie przejściowe, roczne świadczenie wstępne powinno zostać zmniejszone o 40 procent jakiegokolwiek świadczenia przejściowego, które przekracza połowę kwoty bazowej z Narodowego Ubezpieczenia.

Zasiłek rodzinny i zasiłek pieniężny dla rodzin z małymi dziećmi nie są potrącane z świadczenia.

Artykuł 13. Wypłata

Świadczenie jest płatne z dołu na podstawie zarejestrowanej obecności. Gmina decyduje, jak i kiedy dokonuje się wypłaty.

Artykuł 14. Potrącenie z przyszłych wypłat

Jeżeli danej osobie wypłacono świadczenie w kwocie wyższej niż przysługująca, kwota nadmiaru można zostać potrącona z przyszłych świadczeń.

Artykuł 15. Błędne informacje

Jeżeli osobie wypłacono świadczenie, ponieważ dana osoba lub inna osoba działająca w imieniu danej osoby, umyślnie lub przez rażące niedbalstwo dostarczyła błędnych informacji lub zataiła informacje, można podjąć decyzję administracyjną o zwrocie świadczenia.

Artykuł 16. Zwrot świadczeń z Narodowego Ubezpieczenia

Jeżeli biorcy świadczenia wstępnego z mocą wsteczną przyznano świadczenie, o którym mowa w artykule 12, gmina może zażądać pełnego lub częściowego zwrotu tego z kwoty, która będzie wypłacona z dołu na pokrycie jej wydatków na ten sam cel lub w tym samym czasie.

Rozdział 4. Szkolenie z języka norweskiego i nauk społecznych

Artykuł 17. Prawo i obowiązek do uczestniczenia w szkoleniu z języka norweskiego i nauk społecznych

Prawo i obowiązek uczestnictwa w bezpłatnym szkoleniu z języka norweskiego i nauk społecznych w wymiarze 300 godzin stosuje się do cudzoziemców pomiędzy 16 a 55 rokiem życia, którym przyznano:

  1. pozwolenie na zamieszkanie lub pozwolenie na pracę zgodnie z ustawą o imigracji, które stanowi podstawę do zezwolenie na pobyt, lub

  2. ochronę zbiorową w sytuacji masowego exodusu, zgodnie z artykułem 8a ustawy o imigracji.

Obywatele zagraniczni pomiędzy 55 a 67 rokiem życia, będący mieszkańcami na podstawie, o której mowa w (a) lub (b) mają prawo, ale nie obowiązek, uczestnictwa w szkoleniu, o którym mowa w ustępie pierwszym.

Prawo do uczestnictwa zgodnie z ustępami pierwszym lub drugim nie stosuje się do cudzoziemców z pozwoleniem na zamieszkanie lub pozwoleniem na pracę, zgodnie z artykułem 8, ustęp pierwszy ustawy o imigracji oraz członków ich rodzin, którzy mają pozwolenie zgodnie z artykułem 9 lub artykułem 8, ustęp drugi ustawy o imigracji. Cudzoziemcy pomiędzy 16 a 55 rokiem posiadający pozwolenie, o którym mowa w zdaniu pierwszym i które stanowi podstawę do pozwolenia na osiedlenie, mają obowiązek uczestnictwa w szkoleniu z języka norweskiego w wymiarze 300 godzin, zgodnie z artykułem 18, ustęp pierwszy, zdanie drugie.

Prawo lub obowiązek uczestnictwa w szkoleniu z języka norweskiego lub nauk społecznych nie ma zastosowania, jeżeli udokumentowano, że dana osoba posiada wystarczającą znajomość języka norweskiego. Obowiązek uczestnictwa nie ma zastosowania, jeżeli udokumentowano, że dana osoba posiada wystarczającą znajomość Sami. Jeżeli uzasadniają to szczególne względy zdrowotne lub inne ważne przyczyny, gmina może zwolnić osobę z obowiązku uczestnictwa.

Prawo lub obowiązek uczestnictwa zgodnie z ustępem pierwszym do trzeciego powstaje z chwilą przyznania pozwolenia udzielonego po raz pierwszy na podstawie ustawy o imigracji lub od dnia przybycia do Norwegii przez cudzoziemców, którzy otrzymali takie pozwolenie przed przybyciem do kraju. Dla osób objętych ustępem pierwszym (b), prawo i obowiązek do uczestnictwa powstaje z chwilą, gdy dana osoba staje się mieszkańcem gminy zgodnie z specjalnym porozumieniem pomiędzy władzami imigracyjnymi a gminą.

Prawo do uczestnictwa zgodnie z ustępem pierwszym i drugim stosuje się przez trzy lata. W szczególnych przypadkach, prawo i obowiązek uczestnictwa może powstać z chwilą, gdy jest przedstawiony wymóg odbycia szkolenia. Ministerstwo może wydać rozporządzenie zawierające dodatkowe zasady, co w związku z tym należy uznawać za szczególne przypadki.

Dodany ustawą z dnia 11 marca 2005r. nr 13 (obowiązuje od dnia 1 stycznia 2005r. zgodnie z dekretem z dnia 11 marca 2005r. nr 288).

Artykuł 18. Odpowiedzialność gminy za szkolenie z języka norweskiego i nauk społecznych

Gmina, tak szybko jak to możliwe, ale nie później niż trzy miesiące od roszczenia lub złożenia wniosku o uczestnictwo, powinna zapewnić szkolenie z języka norweskiego i nauk społecznych, zgodnie z artykułem 17, dla osób, które są mieszkańcami gminy lub tymczasowo mieszkają w ośrodku dla azylantów w tej gminie. Gmina może zażądać od osób, do których stosuje się artykuł 17, ustęp trzeci, zapłaty za szkolenie.

Gmina, tak szybko jak to możliwe, ale nie później niż trzy miesiące po złożeniu wniosku o uczestnictwo, powinna zaoferować dodatkowe bezpłatne szkolenie z języka norweskiego dla osób objętych artykułem 17, ustępami pierwszym i drugim, maksymalnie do 2700 godzin, jeżeli dana osoba tego potrzebuje. Gmina może zażądać od danej osoby przystąpienia do testu w celu ustalenia, czy istnieje zapotrzebowanie na takie szkolenie. Obowiązek gminy zgodnie z niniejszym ustępem stosuje się przez okres pięciu lat od chwili powstania prawa lub obowiązku do uczestnictwa w szkoleniu z języka norweskiego i nauk społecznych, zgodnie z artykułem 17, ustęp piąty.

Szkolenie może być zapewnione przez gminę lub inne podmioty zatwierdzone przez tę gminę.

Dodany ustawą z dnia 11 marca 2005r. nr 13 (obowiązuje od dnia 1 stycznia 2005r. zgodnie z dekretem z dnia 11 marca 2005r. nr 288).

Artykuł 19. Świadczenie szkolenia z języka norweskiego i nauk społecznych

Plan dostosowany indywidualnie powinien zostać sporządzony dla każdej osoby, która będzie uczestniczyć w szkoleniu z języka norweskiego i nauk społecznych. Artykuł 6 stosuje się odpowiednio.

Główną zasadą jest, że osoba mająca przeprowadzić szkolenie z języka norweskiego i nauk społecznych powinna posiadać kwalifikacje zawodowe i oświatowe.

Gmina może również zatrzymać szkolenie w przypadku danej osoby, jeżeli jest to uzasadnione przez indywidualne okoliczności.

Po zakończeniu lub przerwaniu szkolenia, wydaje się zaświadczenie o uczestnictwie.

Dodany ustawą z dnia 11 marca 2005r. nr 13 (obowiązuje od dnia 1 stycznia 2005r. zgodnie z dekretem z dnia 11 marca 2005r. nr 288).

Artykuł 20. Rozporządzenie

Ministerstwo może w drodze rozporządzenia wydać dalsze przepisy w celu uzupełnienia i wykonania przepisów niniejszego rozdziału, w tym przepisy dotyczące celów szkolenia oraz dotyczące nieobecności i urlopów.

Dodany ustawą z dnia 11 marca 2005r. nr 13 (obowiązuje od dnia 1 stycznia 2005r. zgodnie z dekretem z dnia 11 marca 2005r. nr 288).

Rozdział 5. Reguły proceduralne itp.

Nagłówek zmieniony ustawą z dnia 11 marca 2005r. nr 13 (obowiązuje od dnia 1 września 2005r. zgodnie z dekretem z dnia 11 marca 2005r. nr 228), numery rozdziałów zmienione do rozdziału 5.

Artykuł 21. Związek z ustawą o administracji publicznej

Ustawę o administracji publicznej stosuje się z zastrzeżeniem specjalnych przepisów określonych w niniejszej ustawie.

Indywidualne decyzje zgodnie z niniejszą ustawą powinny być określone jako decyzje dotyczące:

  1. przydziału programu wstępnego, zasiłku wstępnego oraz szkolenia z języka norweskiego i nauk społecznych,

  2. istotnej zmiany w planie dostosowanym indywidualnie,

  3. zatrzymania programu wstępnego lub szkolenia z języka norweskiego i nauk społecznych,

  4. usprawiedliwionej nieobecności,

  5. zmniejszenia świadczenia wstępnego, które odpowiada 50 procentom lub więcej pojedynczej wypłaty i które odpowiada przynajmniej 1/12 kwoty bazowej z Ubezpieczenia Narodowego.

Kandydaci do korzystania z usługi na podstawie niniejszej ustawy nie powinni być uznawani za strony w tej samej sprawie. Nie można wnosić odwołania opartego na tym, że inna osoba otrzymała usługę.

Nagłówek zmieniony ustawą z dnia 11 marca 2005r. nr 13 (obowiązuje od dnia 1 września 2005r. zgodnie z dekretem z dnia 11 marca 2005r. nr 228), numery artykułów zmienione od artykułu 17.

Artykuł 22. Odwołanie

Indywidualna decyzja podjęta na podstawie niniejszej ustawy może zostać zaskarżona do Gubernatora Hrabstwa.

Gubernator Hrabstwa może dokonać przeglądu wszystkich aspektów decyzji. Jednakże w odniesieniu do przeglądu korzystania ze swobody uznaniowej, Gubernator Hrabstwa może zmienić decyzję jedynie wtedy, jeżeli korzystanie z uznaniowości jest w oczywisty sposób bezzasadne.

Nagłówek zmieniony ustawą z dnia 11 marca 2005r. nr 13 (obowiązuje od dnia 1 września 2005r. zgodnie z dekretem z dnia 11 marca 2005r. nr 228), numery artykułów zmienione od artykułu 18.

Artykuł 23. Uzyskanie informacji

Informacje są uzyskiwane w miarę możliwości we współpracy z uczestnikiem lub w taki sposób, żeby uczestnik posiadał wiedzę o ich uzyskiwaniu.

W sprawach dotyczących usług zgodnie z niniejszą ustawą można żądać informacji od innych instytucji publicznych. Organizacje lub osoby prywatne, które wykonują zadania dla państwa, hrabstwa lub gminy powinny być uznawane za odpowiedniki instytucji publicznych. Jeżeli uczestnik nie zgodził się na uzyskiwanie informacji, kwestia dostarczenia informacji pomimo obowiązku poufności powinna zostać podjęta zgodnie z przepisami dotyczącymi poufności, które mają zastosowanie do ciała informującego.

Informacje, którą są niezbędne do wykonywania, monitorowania i ewaluacji rozwiązań z niniejszej ustawy mogą być gromadzone, wykorzystywane i przechowywane w krajowym rejestrze. Informujący mogą zostać zobowiązani do dostarczenia informacji w sposób określony przez Ministerstwo. Ministerstwo określi, w jaki sposób gmina lub inne organizacje, które wdrażają program wprowadzający lub szkolenia z języka norweskiego i nauk społecznych, mają dostarczać informacji.

Informacje z rejestru, o którym mowa w ustępie trzecim, mogą zostać ujawnione instytucjom publicznym, które ich potrzebują w związku z wykonywaniem, monitorowaniem i ewaluacją rozwiązań. Informacje takie mogą być ujawniane tylko w formie statystycznej lub z pominięciem charakterystyki identyfikującej, jeżeli spełnia to potrzeby. Ministerstwo może wydać dalsze przepisy dotyczące obsługi i przechowywania informacji.

Nagłówek zmieniony ustawą z dnia 11 marca 2005r. nr 13 (obowiązuje od dnia 1 września 2005r. zgodnie z dekretem z dnia 11 marca 2005r. nr 228), numery artykułów zmienione od artykułu 19.

Artykuł 24. Obowiązek przekazania informacji służbie opieki nad dziećmi

Personel, pracujący w ramach niniejszej ustawy, w swojej pracy powinien zważać na okoliczności, które mogą prowadzić do zastosowania działań przez służbę opieki nad dziećmi.

Bez względu na obowiązek zachowania poufności, personel powinien z własnej inicjatywy dostarczać informację do służby opieki nad dziećmi, jeżeli jest powód, aby przypuszczać, że dziecko jest ofiarą przemocy domowej lub jeżeli istnieją inne poważne zaniedbania, por. artykuł 4-10, artykuł 4-11, artykuł 4-12 ustawy z dnia 17 lipca 1992r. nr 100 o służbie opieki nad dziećmi lub jeżeli dziecko wykazało utrzymujące się poważne zaburzenia zachowania, por. artykuł 4-24 tej ustawy. Personel ma również obowiązek dostarczenia takich informacji, o jakie zwrócą się ciała odpowiedzialne za wykonywanie ustawy o służbie opieki nad dzieckiem.

Nagłówek zmieniony ustawą z dnia 11 marca 2005r. nr 13 (obowiązuje od dnia 1 września 2005r. zgodnie z dekretem z dnia 11 marca 2005r. nr 228), numery artykułów zmienione od artykułu 20.

Rozdział 6. Postanowienia końcowe

Nagłówek dodany ustawą z dnia 11 marca 2005r. nr 13 (obowiązuje od dnia 1 września 2005r. na mocy dekretu z dnia 11 marca 2005r. nr 228).

Artykuł 25. Wejście w życie

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2003r. Do dnia 31 sierpnia 2004r. ustawy nie stosuje się do poszczególnych gmin, chyba że gmina sama podejmie decyzję administracyjną w tym zakresie. Prawo i obowiązek osób wymienionych w artykule 2 stosuje się od dnia 1 września 2004r. Artykuł 3, ustęp drugi, wchodzi w życie z dniem 1 września 2004r.

Od dnia 1 września 2004r. ustawę stosuje się do wszystkich gmin i obejmuje ona osoby będące przedmiotem niniejszej ustawy, które są mieszkańcami po dniu 1 września 2003r.

Zmieniony ustawą z dnia 11 marca 2005r. nr 13 (obowiązuje od dnia 1 września 2005r. na mocy dekretu z dnia 11 marca 2005r. nr 228), numery artykułów zmienione od artykułu 21.

Artykuł 26. Zmiany innych ustaw

- - - - - -

Zmieniony ustawą z dnia 11 marca 2005r. nr 13 (obowiązuje od dnia 1 września 2005r. na mocy dekretu z dnia 11 marca 2005r. nr 228), numery artykułów zmienione od artykułu 22.

Share

Dodatkowe informacje