Share

Tłum. Agata Dąmbska, Forum Od-nowa: Ustawa o zdrowiu publicznym

USTAWA 2001-06-24 nr 29

Ustawa wchodzi w życie 1 stycznia 2012, por. § 34

Rozdział 1. Postanowienia wstępne

§ 1 Cel

Celem tej Ustawy jest przyczynienie się do rozwoju społeczności poprzez promocję zdrowia publicznego i zmniejszenie nierówności społecznych w ochronie zdrowia. Publiczna ochrona zdrowia ma promować zdrowie społeczeństwa, dobre samopoczucie oraz dobre warunki społeczne i środowiskowe, a także przyczyniać się do prewencji chorób umysłowych i somatycznych, zaburzeń lub urazów.

Ustawa ta ma zapewnić, że gminy, władze hrabstw i władze ochrony zdrowia rządu centralnego wdrożą środki i skoordynują działania w sferze zdrowia publicznego we właściwy i dostateczny sposób. Ustawa ma ułatwiać długoterminową, systematyczną publiczną ochronę zdrowia.

§ 2 Zakres

Ustawę tę stosuje się do gmin, władz hrabstw i władz rządu centralnego. To, co zostało określone w tej ustawie dla władz hrabstw, stosuje się także do Miasta Oslo.

Rozdział 3 tej Ustawy stosuje się także do publicznych i prywatnych podmiotów oraz nieruchomości, kiedy są tam aspekty wpływające bezpośrednio lub pośrednio na zdrowie.

Król może wydać przepisy do wdrożenia tej Ustawy dla Svalbard [norweska prowincja na Arktyce – przyp. tłum.] i Jan Mayen [wyspa wulkaniczna na Arktyce – przyp. tłum.] oraz określić specjalne zasady ze względu na lokalne warunki. Król może zdecydować, czy i w jakim zakresie postanowienia określone w tej Ustawie powinny być stosowane do norweskiej floty w handlu zagranicznym, norweskich cywilnych sił powietrznych w ruchu międzynarodowym oraz jednostek i statków działających na norweskich szelfach kontynentalnych.

Ustawę tę stosuje się do personelu ochrony zdrowia, służb publicznych i prywatnych podmiotów, jeśli tak określono na podstawie § 28 i 29.

§ 3 Definicje

W Ustawie stosuje się poniższe definicje:

a) zdrowie publiczne : stan i dystrybucja zdrowia w populacji

b) ochrona zdrowia publicznego : starania społeczne do wpływania na czynniki, które bezpośrednio i pośrednio promują zdrowie i dobre samopoczucie populacji; zapobiegają chorobom umysłowym i somatycznym, zaburzeniom lub urazom; lub które chronią przed zagrożeniami zdrowia; a także próby poszukiwania bardziej równomiernego podziału czynników, które bezpośrednio lub pośrednio dotyczą zdrowia.

Rozdział 2 Odpowiedzialność gminy

§ 4 Odpowiedzialność gminy za zdrowie publiczne

Gmina ma promować zdrowie populacji i dobre samopoczucie, a także dobre warunki społeczne i środowiskowe; przyczyniać się do zapobiegania chorobom umysłowym i somatycznym, zaburzeniom lub urazom; przyczyniać się do zmniejszania nierówności społecznych w ochronie zdrowia i przyczyniać się do ochrony populacji przeciwko czynnikom, mogących mieć negatywny wpływ na zdrowie.

Gmina ma promować zdrowie w ramach zadań i sposobów, które są jej przyznane, łącznie z rozwojem lokalnym i planowaniem, administrowaniem oraz świadczeniem usług.

Gmina ma przyczyniać się do zapewnienia, że kwestie zdrowotne zostaną zabezpieczone przez inne władze i podmioty. Powinno to być wykonywane, na przykład, poprzez doradztwo, oświadczenia, współpracę i udział w planowaniu. Gmina ma ułatwiać współpracę z trzecim sektorem.

§ 5 Przegląd zdrowia publicznego w gminie i czynników na nie wpływających

Gmina powinna mieć dostateczny przegląd zdrowia populacji oraz pozytywnych i negatywnych czynników, które mogą na nie wpłynąć. Przegląd ten powinien bazować m.in. na:

a) informacji, które udostępniają władze ochrony zdrowia rządu centralnego i władze hrabstw zgodnie z § 20 i 25,

b) wiedzy od gminnych służb ochrony zdrowia i opieki, por. Ustawa o służbie zdrowia i opiece, § 3-3 oraz

c) wiedzy o czynnikach i kierunkach rozwoju w środowisku i społeczności lokalnej, które mogą wpłynąć na zdrowie populacji.

Przegląd ten ma być sporządzony na piśmie i ma identyfikować wyzwania publicznej ochrony zdrowia w gminie, łącznie z szacunkami wpływu poszczególnych czynników i przyczynami ich występowania. Gmina ma w szczególności zwracać uwagę na kierunki rozwoju, które mogą stwarzać lub utrzymywać problemy społeczne lub powiązane ze zdrowiem, czy nierówności społeczne w ochronie zdrowia.

Ministerstwo może ustanowić przy pomocy przepisów szczegółowe postanowienia dotyczące wymagań odnośnie przeglądu w gminie.

§ 6 Cele i planowanie

Przegląd zgodnie z § 5, ust. drugi włącza się jako podstawę do pracy nad gminną strategią planowania. Dyskusja nad wyzwaniami dotyczącymi zdrowia publicznego w gminie powinna zostać włączona do tej strategii, por. § 10-1 Ustawy o planowaniu i budowie.

W pracy nad planem zagospodarowania gminy, zgodnie z rozdziałem 11 Ustawy o planowaniu i budowie, gmina ma zdefiniować ogólne cele i strategie zdrowia publicznego w oparciu o przegląd zgodnie z § 5, ust. drugi, adekwatne wobec czekających ją wyzwań.

§ 7 Środki ochrony zdrowia publicznego

Gmina ma wprowadzać środki niezbędne do sprostania wyzwaniom w dziedzinie publicznej ochrony zdrowia, por. § 5. Może to objąć, na przykład, środki dotyczące środowiska dorastania i warunków życia, takich jak mieszkanie, wykształcenie, zatrudnienie i zarobki, środowisko naturalne i społeczne, aktywność fizyczna, dieta, urazy i wypadki, używanie alkoholu i innych substancji psychoaktywnych.

Gmina dostarcza informacji, porad i wskazówek, co dany człowiek i cała populacja może zrobić w celu promocji zdrowia i zapobieganiu chorobom.

Rozdział 3 Środowisko zdrowia

§ 8 Zakres i przepisy

Środowisko zdrowia oznacza te czynniki w środowisku, które bezpośrednio lub pośrednio wpływają na zdrowie w danym czasie. Obejmuje to, na przykład, czynniki biologiczne, chemiczne, fizyczne i społeczne.

W celach określonych w § 1, Ministerstwo może ustanowić przepisy dotyczące ochrony środowiska zdrowia, łącznie z postanowieniami dla wewnętrznej polityki klimatycznej, jakości powietrza, wody i jej dostarczania, hałasu, środowiska higienicznego, zapobiegania wypadkom i urazom itp. Mogą także zostać wprowadzone przepisy odnośnie powoływania i utrzymywania wewnętrznych systemów kontroli w celu zapewnienia, że są przestrzegane wymagania ustanowione lub zgodne z tym paragrafem.

§ 9 Zadania gminy i delegacja władz

Gmina ma nadzorować czynniki i warunki środowiskowe, które mogą bezpośrednio lub pośrednio wpłynąć w danym czasie na zdrowie, por. § 8. Odpowiedzialność i zadania związane ze środowiskiem zdrowia, wyznaczone gminom w tej ustawie, mogą również być delegowane zgodnie z postanowieniami Ustawy o władzach lokalnych do podmiotów międzygminnego.

Władza gminy może być sprawowana przez gminnego urzędnika medycznego, gdy w nagłych przypadkach konieczne jest zapewnienie, że będzie możliwe wypełnianie zadań gminy zgodnie z tym rozdziałem.

§ 10 Obowiązek powiadomienia i zgoda

W ramach ochrony środowiska zdrowia, Ministerstwo może ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące obowiązku powiadomienia przez gminę lub obowiązku uzyskania zgody od gminy przed lub w chwili rozpoczęcia działań, które mogą mieć wpływ na zdrowie. To samo stosuje się do zmian w tych działaniach. Po przyznaniu zgody gmina może określić warunki zabezpieczenia zdrowia publicznego, por. § 1 i 8. Szczegółowe postanowienia dotyczące zgody, łącznie z regułami administracyjnymi dopełniającymi Ustawę o usługach, mogą być ustanowione poprzez przepisy. Wyjątki od § 11, ust. drugi Ustawy o usługach mogą być poczynione wyłącznie wtedy, gdy są uzasadnione ważnym interesem publicznym.

Dla jednostek, będących przedmiotem obowiązku powiadomienia lub wymogu zgody, mogą być wymagane przepisy zgodnie z ustępem pierwszym, czyli ocena wydana przez akredytowany organ nadzoru. Utrzymanie takiej oceny może być wymagane w określonych ramach czasowych. Podmiot musi ponieść koszty oceny wydanej przez akredytowany organ nadzoru.

Jeśli zgoda nie jest przyznana, gmina może żądać zawieszenia podmiotu. Można go żądać tylko wówczas, jeżeli niewygoda spowodowana przez to zawieszenie jest w rozsądnej proporcji do ryzyka zdrowotnego, którego można uniknąć. W razie konieczności, zawieszenie może być wprowadzone z pomocą policji.

Może zostać ustanowione przy pomocy przepisów, że gubernator hrabstwa powinien mieć władzę wydawania zgody, jeżeli działania podmiotu dotyczą więcej niż jednej gminy. Jeśli działania podmiotu dotyczy więcej niż jednego hrabstwa, może zostać ustanowione, że Ministerstwo powinno mieć władzę wydawania zgody. W kwestii wody i jej dostarczania może zostać ustanowione przy pomocy przepisów, że władza publiczna, inna niż gubernator hrabstwa, powinna mieć władzę wydawania zgody. Szczególne postanowienia mogą również zostać ustanowione dla procedury odwoławczej w przypadkach, gdy zgodę wydał gubernator hrabstwa, Ministerstwo lub inna władza publiczna.

§ 11 Ocena wpływu na zdrowie

Gmina może nakazać temu, kto planuje czy angażuje się w działania, lub temu, kto jest odpowiedzialny za sytuację nieruchomości, ocenę na jego własny koszt możliwego wpływu danego środka lub sytuacji na zdrowie populacji. Taka ocena może być nakazana tylko wówczas, jeśli niewygoda spowodowana przez nią jest w rozsądnej proporcji do możliwości wpływu na zdrowie, wskazując, że ta sytuacja powinna być badana.

Władza odwoławcza, rozpatrując odwołanie, posiada analogiczne prawo do nakazania oceny wpływu na zdrowie.

§ 12 Obowiązek ujawnienia

Pomimo obowiązku poufności, gmina może nałożyć na tego, kto planuje lub angażuje się w działania mogące mieć wpływ na zdrowie populacji, obowiązek ujawnienia informacji wymaganej od niej, czyli w ten sposób może wykonać swe obowiązki w zgodzie z tym rozdziałem. Kiedy istnieją specjalne podstawy, gmina może żądać, aby informacja była ujawniona przez kogokolwiek, kto wykonuje pracę dla strony, która jest podmiotem obowiązku ujawnienia zgodnie z pierwszym zdaniem. Wspomnianych w pierwszym zdaniu informacji można także żądać od innych władz publicznych, pomimo obowiązku poufności.

Ktokolwiek jest odpowiedzialny za nieruchomość lub działania wspomniane w ust. pierwszym, powinien ujawnić gminie z własnej inicjatywy informacje odnośnie sytuacji nieruchomości lub działań, które wyraźnie mogą mieć negatywny wpływ na zdrowie.

Dodatkowo, gmina może nałożyć na każdego, kto jest odpowiedzialny za nieruchomość lub działania, takie jak wspomniane w ust. Pierwszym, obowiązek ujawnienia opinii publicznej, klientom lub innym osobom informacji o sytuacji nieruchomości lub działaniach, które mogą mieć wpływ na zdrowie populacji.

§ 13 Kontrola

W celu wypełnienia obowiązków zgodnie z tym rozdziałem, gmina może zdecydować, że odnośnie nieruchomości czy działań ma być prowadzona kontrola. Kontrola może być prowadzona przez każdego, kogo delegowała władza zgodnie z § 9 lub w nagłych przypadkach – przez gminnego urzędnika medycznego. Jeśli jest to konieczne, kontrola może być wykonana z pomocą policji.

Ktokolwiek prowadzi kontrolę, powinien mieć wolny dostęp do sprawdzania nieruchomości i działań oraz do zrobienia koniecznych testów bez kompensaty. Może być wymagane złożenie dokumentów i materiałów, podobnie jak kontrole, które mogą mieć znaczenie dla obowiązków gminy zgodnie z tym rozdziałem. Koszt wydatków powiązanych z kontrolą powinien być poniesiony przez tego, kto jest odpowiedzialny za nieruchomość i działania.

Gubernator hrabstwa ma analogiczne prawo do prowadzenia kontroli w związku z odwołaniem.

Kiedy kontrolowane są działania lub nieruchomość, ktokolwiek prowadzi kontrolę powinien najpierw skontaktować się z przedstawicielami kierownictwa podmiotu.

§ 14 Zmiana

Gmina może nakazać, aby pewne aspekty nieruchomości lub działań zostały zmienione, jeśli sytuacja ma bezpośredni lub pośredni negatywny wpływ na zdrowie populacji lub jest naruszeniem przepisów ustanowionych zgodnie z tym rozdziałem. Zmiany można żądać tylko wtedy, jeśli niewygoda przez nią spowodowana jest w rozsądnej proporcji do względów zdrowotnych, wskazujących, że sytuacja powinna być zmieniona.

Nakaz powinien być sporządzony na piśmie i zawierać ostateczny termin jego wypełnienia. Powinno być to zaadresowane do każdego, kto jest odpowiedzialny za daną sytuację lub do podmiotu jako takiego. Koszty wypełnienia nakazu powinny zostać poniesione przez każdego, kto jest odpowiedzialny za daną sytuację lub przez podmiot jako taki.

§ 15 Przymus grzywny

Jeśli ostateczny termin spełnienia nakazu zmiany sytuacji nie zostanie wypełniony, gmina może nałożyć grzywnę na adresata nakazu w formie grzywny jednorazowej lub dziennej. Przymus grzywny musi być określony w tym samym czasie, co nakaz lub w połączeniu z określeniem nowego ostatecznego terminu wypełnienia nakazu. Wysokość nałożonej grzywny zostanie określona na podstawie tego, jak ważne jest wypełnienie nakazu i jakich przewidywanych kosztów będzie to wymagać. Nałożona grzywna trafia do budżetu państwa.

Nałożonej grzywny można dochodzić poprzez procedurę egzekucyjną.

Ministerstwo może ustanowić przy pomocy przepisów szczegółowe postanowienia dotyczące określenia i wyliczenia nałożonej grzywny.

§ 16 Zawieszenie

Jeśli sytuacja powstaje w stosunku do działań lub nieruchomości, które powodują bezpośrednie zagrożenie zdrowia, gmina powinna zawiesić cały podmiot albo jego część lub działania do czasu, gdy sytuacja zostanie zmieniona lub nie będzie dłużej zagrożenia. Jeśli jest to konieczne, zawieszenie może być wykonane z pomocą policji.

§ 17 Grzywny za naruszenie

Ministerstwo może ustanowić przy pomocy przepisów, że gmina może nałożyć grzywny za naruszenie na każdego, kto umyślnie lub przez zaniedbanie naruszył postanowienia § 10 do 14 i 16. To samo stosuje się do naruszenia przepisów zgodnie z § 8 i 10, kiedy zostało określone w przepisach, że pociągnie ono za sobą takie sankcje.

W przepisach odnoszących się do ust. pierwszego, Ministerstwo może ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące tego, które naruszenia wspomniane w ust. pierwszym mogą pociągać za sobą grzywny za naruszenie. Dodatkowo, przepisy powinny ustanowić szczegółowe regulacje o wyznaczeniu i płatności za grzywnę za naruszenie, a zasady mogą być ustanowione odnośnie odsetek i grzywny uzupełniającej, jeśli grzywna za naruszenie nie została opłacona w terminie. Grzywna za naruszenie trafia do budżetu państwa.

Ostatecznych decyzji dotyczących grzywny za naruszenie można dochodzić poprzez procedurę egzekucyjną.

Grzywny za naruszenie mogą być nałożone na przedsiębiorstwa zgodnie z ust. pierwszym i trzecim, kiedy naruszenie zostało popełnione przez jednostkę, która działała na rzecz przedsiębiorstwa. Stosuje się to nawet wtedy, jeśli naruszenie nie może zostać nałożone na żadną jednostkę.

§ 18 Kara

Każdy, kto umyślnie lub przez zaniedbanie naruszy instrukcje lub przepisy ustanowione zgodnie z tym rozdziałem, powinien podlegać karze grzywny lub więzienia, nie przekraczającej 3 miesięcy, lub obu równocześnie. Współpraca i pomocnictwo jest karane analogicznie.

Jeśli naruszenie nie pociągało za sobą żadnej szkody dla zdrowia populacji, lub tylko nieistotne ryzyko szkody dla zdrowia, naruszenie nie będzie ścigane publicznie bez wniosku własnego rady lokalnej.

§ 19 Odwołania

Gubernator hrabstwa decyduje o odwołaniach wobec decyzji podjętej przez gminę lub gminnego urzędnika medycznego zgodnie z tym rozdziałem.

Rozdział 4 Odpowiedzialność władz hrabstwa

§ 20 Odpowiedzialność władz hrabstwa za zdrowie publiczne

Władze hrabstwa powinny promować zdrowie publiczne w ramach obowiązków i środków, które są przydzielone władzy hrabstwa. Ma to się odbywać poprzez rozwój regionalny i planowanie, administrację i świadczenie usług oraz sposoby, w jakie można sprostać wyzwaniom dotyczącym zdrowia publicznego w hrabstwie, por. § 21, ust. drugi.

Władze hrabstwa powinny wspierać publiczną ochronę zdrowia w gminach poprzez, na przykład, sporządzanie informacji dostępnych zgodnie z § 21, por. § 5, ust. pierwszy, punkt a). Władze hrabstwa mają promować i koordynować ochronę zdrowia publicznego w hrabstwie poprzez, na przykład, partnerstwo w promocji zdrowia.

§ 21 Przegląd zdrowia publicznego i uwarunkowań zdrowia w hrabstwie

Władze hrabstwa powinny mieć dostateczny przegląd zdrowia populacji w hrabstwie oraz pozytywnych i negatywnych czynników, które mogą mieć na nie wpływ. Przegląd ten powinien opierać się m.in. na:

a) informacji, którą udostępniają władze ochrony zdrowia rządu centralnego zgodnie z § 25,

b) istotnej wiedzy z gmin, od służb stomatologicznych i innych podmiotów podległych władzom hrabstwa, które mają znaczenie dla zdrowia publicznego.

Przegląd ten ma być sporządzony na piśmie i identyfikować wyzwania dotyczące zdrowia publicznego w hrabstwie, łącznie z oceną wpływu i przyczynami. Władze hrabstwa mają szczególnie zwracać uwagę na rozwój kierunków, które mogą stwarzać lub utrzymywać problemy społeczne czy związane ze zdrowiem lub nierówności społeczne dotyczące zdrowia.

Przegląd wyzwań władz hrabstwa dotyczących zdrowia publicznego zgodnie z ust. drugim powinien być włączony jako podstawa do pracy nad planowaniem strategii regionalnej. Dyskusja na temat tych wyzwań powinna być włączona do strategii, por. § 7-1 Ustawy o planowaniu i budowie.

Ministerstwo może ustanowić przy pomocy przepisów szczegółowe postanowienia dla władz hrabstwa dotyczące wymagań odnośnie przeglądów, łącznie z obowiązkiem prowadzenia badań ludności, jak również zakresu i prowadzenia takich badań w hrabstwie.

Rozdział 5 Odpowiedzialność władz centralnych

§ 22 Odpowiedzialność władz centralnych

Władze centralne powinny oceniać wpływ na zdrowie populacji we wszystkich uzasadnionych przypadkach.

§ 23 Odpowiedzialność gubernatora hrabstwa

Gubernator hrabstwa powinien przyczyniać się do wdrażania polityki krajowej w sferze zdrowia publicznego i promocji zdrowia publicznego w oparciu o wiedzę na poziomie lokalnym i regionalnym poprzez, na przykład, prowadzenie doradztwa i udzielanie wskazówek gminom i władzom lokalnym.

§ 24 Odpowiedzialność Dyrektoriatu Zdrowia

Dyrektoriat Zdrowia ma monitorować czynniki, które mają wpływ na zdrowie publiczne, przyczyniać się do wdrażania polityki krajowej w sferze zdrowia publicznego i promować zdrowie publiczne w oparciu o wiedzę poprzez, na przykład, rozwój narodowych standardów i dobrych praktyk dotyczących zdrowia publicznego.

Dyrektoriat Zdrowia ma dostarczać informacje, doradzać i udzielać wskazówek odnośnie strategii i środków w zdrowiu publicznym gminom, władzom hrabstw, gubernatorom hrabstw i innym instytucjom publicznym, personelowi służby zdrowia i ludności. Dyrektoriat ma także współpracować z Norweskim Instytutem Zdrowia Publicznego w przygotowywaniu dostępnych informacji o zdrowiu publicznym i jego uwarunkowaniach zgodnie z § 25.

§ 25 Odpowiedzialność Norweskiego Instytutu Zdrowia Publicznego

Norweski Instytut Zdrowia Publicznego ma monitorować rozwój zdrowia publicznego, przygotowywać przegląd zdrowia i jego uwarunkowań na poziomie populacji, dodatkowo angażując się w badania w sferze zdrowia publicznego.

Norweski Instytut Zdrowia Publicznego ma przygotowywać dostępne informacje jako podstawy dla przeglądów dla gmin i władz hrabstw zgodnie z § 5 i 21. Informacje powinny być oparte na statystyce z centralnych rejestrów zdrowia, jak również innych istotnych statystykach. Norweski Instytut Zdrowia Publicznego ma dostarczać pomoc, rady, wskazówki i informacje z tym powiązane.

Ministerstwo może ustanowić przy pomocy przepisów szczegółowe postanowienia dotyczące informacji, które są udostępniane gminie i władzom hrabstwa.

W związku z ujawnieniem czynników zagrażających zdrowiu, Norweski Instytut Zdrowia Publicznego powinien pomóc w zapewnieniu ochrony zdrowia populacji gminom, władzom hrabstw, gubernatorom hrabstw i innym instytucjom publicznym, personelowi służby zdrowia i społeczeństwu.

Rozdział 6 Współpraca, gotowość, kontrola wewnętrzna, nadzór itp.

§ 26 Współpraca pomiędzy gminami

Ministerstwo może zlecić gminom współpracę, kiedy uzna to za niezbędne w celu stworzenia właściwego rozwiązania dotyczącego publicznej ochrony zdrowia w gminach, łącznie z ustanowieniem przepisów dotyczących tego, przy których zadaniach gminy powinny współpracować i podziałem kosztów.

Jeśli warunki na to wskazują, gmina powinna dostarczyć pomoc innym gminom w razie wypadku lub innej nagłej sytuacji. Prośba o pomoc jest przygotowywana przez gminę wymagającą pomocy. Gmina, która otrzymała pomoc, powinna zrekompensować gminie dostarczającej pomoc wszelkie koszty, które zostały poniesione, chyba że umówią się inaczej lub zdecydują zgodnie z ust. pierwszym.

§ 27 Ekspertyza lecznictwa

Gmina powinna dysponować niezbędną ekspertyzą lecznictwa, aby spełnić swoje zadania zgodnie z tą Ustawą. Jeden lub więcej gminnych urzędników medycznych powinno być zatrudnionych jako gminni doradcy medyczni, w celu dostarczania i zabezpieczania, np.

a) porad odnośnie lecznictwa dla ochrony zdrowia publicznego w gminie, por. § 4 do 7, łącznie z analizami epidemiologicznymi, por. § 5, ust. drugi,

b) pilnych ekspertyz na rzecz gminy w sprawach związanych ze środowiskiem zdrowia, kontrolą chorób zakaźnych i awaryjnej gotowości do ochrony zdrowia oraz

c) innych zadań delegowanych przez radę lokalną.

§ 28 Gotowość awaryjna

Gmina, władze hrabstwa, gubernator hrabstwa, Dyrektoriat Zdrowia i Norweski Instytut Zdrowia Publicznego są odpowiedzialni za niezbędną gotowość awaryjną i środki w nagłych przypadkach, por. § 2-1 Ustawy o gotowości zdrowotnej.

Gmina jest zobowiązana do przygotowania planu gotowości awaryjnej na podstawie jej zadań zgodnie z rozdziałem 3 tej ustawy, w nawiązaniu do Ustawy o gotowości zdrowotnej. Plan gotowości zdrowotnej powinien być skoordynowany z innymi planami gotowości awaryjnej w gminie.

Ministerstwo może ustanowić przy pomocy przepisów szczegółowe postanowienia dotyczące gotowości zdrowotnej w gminie w sferze środowiska zdrowia i obowiązek powiadomienia Norweskiego Instytutu Zdrowia Publicznego dla gmin, zdrowotnych firm powierniczych i personelu służby zdrowia o incydentach w środowisku lub podejrzeniach wybuchu epidemii, w nawiązaniu do ujawnienia czynników zagrażających zdrowiu. Szczegółowe postanowienia mogą także zostać ustanowione przy pomocy przepisów odnośnie obowiązków i podziału odpowiedzialności pomiędzy gminy, władze hrabstw i władze ochrony zdrowia rządu centralnego, w celu zapewnienia ochrony zdrowia publicznego.

§ 29 Wprowadzenie porozumień z obcymi państwami i organizacjami międzynarodowymi

Król w Radzie może ustanowić przy pomocy przepisów postanowienia dotyczące wprowadzenia umów z obcymi państwami i organizacjami międzynarodowymi w sferze zdrowia publicznego.

Postanowienia te zgodnie z ust. pierwszym mogą ustanawiać regulacje odnośnie wprowadzenia Międzynarodowych Przepisów Zdrowotnych (IHR) Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), łącznie z powołaniem rejestrów IHR. Rejestry IHR mogą zawierać informacje o zdrowiu w formie anonimowej lub spersonalizowanej, bez zgody osób zarejestrowanych. Postanowienia mogą być ustanowione odnośnie obowiązku personelu służby zdrowia, służb publicznych i osób indywidualnych raportowania informacji o zdrowiu lub zgłaszania rejestrów IHR. Późniejsza procedura informacyjna w rejestrach IHR powinna być zgodna z postanowieniami Ustawy o rejestrze zdrowia.

Regulacje zgodnie z ust. pierwszym mogą ustanawiać postanowienia dotyczące wprowadzenia czasowych lub stałych środków ze Światowej Organizacji Zdrowia (WHO).

§ 30 Kontrola wewnętrzna

Gminy i władze hrabstw powinny wprowadzić system kontroli wewnętrznej w celu zapewnienia, że wymogi określone lub zgodne z tą Ustawą są przestrzegane.

Nadzór gminy nad działaniami i nieruchomościami zgodnie z § 9 powinien w szczególności być dokumentowany, łącznie z równym traktowaniem i niezależnością nadzoru.

§ 31 Władze nadzorujące Ustawę o zdrowiu publicznym

Gubernator hrabstwa powinien nadzorować legalność wypełniania przez władze gminy i hrabstwa obowiązków, nałożonych zgodnie z § 4 do 9, 20, 21 i 27 do 30 tej Ustawy.

§ 32 Nadzór ogólny

Norweski Zarząd Nadzoru Zdrowia jest odpowiedzialny za ogólny nadzór nad tą Ustawą zgodnie z § 31 i powinien korzystać z tej władzy zgodnie z tym, co zostało określone w prawie i regulacjach.

§ 33 Obowiązywanie regulacji

Regulacje wydane lub utrzymane zgodnie z rozdziałem 4a i § 7-9 Ustawy nr 66 z 19 listopada 1982 dla gminnej służby zdrowia stosują się także po wejściu w życie tej Ustawy.

§ 34 Wejście w życie

Ustawa ta wchodzi w życie w dniu określonym przez Króla*. Król może wprowadzić w życie oddzielne postanowienia w różnym czasie.

* Czyli 1 stycznia 2012 zgodnie z rezolucją 637 z 24 czerwca 2011.

§ 35 Nowelizacje innych ustaw

Poniższe nowelizacje innych ustaw stają się obowiązujące od chwili wejścia w życie tej Ustawy:

(...)

Share

Dodatkowe informacje